Strona Główna Ubezwłasnowolnienie - Forum prawne
Ubezwłasnowolnienie całkowite, ubezwłasnowolnienie częściowe, opieka, kuratela. Forum prawne. Znajdziesz tu porady prawne na temat ubezwłasnowolnienia.

RegulaminRegulamin  FAQFAQ  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy
RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj

Poprzedni temat «» Następny temat
ANOREKSJA.
Autor Wiadomość
ona_oNa 

Dołączyła: 14 Sie 2011
Posty: 2
Skąd: Szczecin
Wysłany: 14 Sierpień 2011, 09:41   ANOREKSJA.

Witam, piszę w dość skomplikowanej sprawie. Chodzi mi o osobę z rodziny.
Ma 19 lat, 3 lata choruje na anoreksją, była kilka razy hospitalizowana.
Tej zimy jej stan był tragiczny, z bmi 11,3 pojechała do szpitala niedaleko domu, w którym sama musiała do pewnej wagi dojść, nikt jej tam nie pilnował, jadła sama i tyła.
Osiągnęła w ok 3miesiące bmi 13,5 (warunek wyjścia ze szpitala), ale z umową, ze w domu dojdzie do określonej wagi (czyt. bmi ok 15).
Brakował jej już tylko kilogram do wyznaczonej minimalnej wagi, ale coś się zepsuło i spadła ok 2 kg, obecne bmi wynosi ok 13,8.
Terapię ma- 2 sesje w tygodniu, lecz obecnie terapeutka ma urlop.
I piszę tutaj dlatego, by dowiedzieć się jak może postąpić lekarz; była umowa, że w domu będzie kontynuowała tycie i udawało to się przez długi czas, bo sporo od tamtego czasu już przybrała na wadze, jak już napisałam (ok 6,5 - 7 kg).
Wywiązywała się z umowy, lecz właśnie ostatnio jest trochę gorzej i jak rozmawiałyśmy, to powiedziała, że przestanie chodzić do lekarza, bo nie wywiązała się z umowy i trochę schudła właśnie (jak już wspomniałam) i boi się, że lekarz ją będzie chciał ją skierować do szpitala, a jak się nie zgodzi to poda to do sądu, czyli ubezwłasnowolni.
Czy ma do tego prawo? Przyznam szczerze, że przeraziło mnie to, ponieważ ona w październiku rozpoczyna studia i bardzo jej na tym zależy.
Więc jeśli przestanie chodzić do lekarza (a nie wywiązała się z umowy dotyczącej wagi) to lekarz ma prawo gdzieś to zgłosić czy po prostu w ogóle da sobie spokój, skoro pacjent przestał przychodzić?
Mówiła, że nie powie prawdziwej wagi lekarzowi (waży obecnie ok 3 kg mniej niż powinna), ponieważ od razu będzie ją chciał wziąć do szpitala, żeby tam doszła do tej wagi, do której dojść musi, a ona tego nie chce, zresztą nie dziwię się.
Jak to wygląda z punktu prawnego?
Pacjent przestaje chodzić do lekarza, mimo, że nie wywiązał się z umowy. Po prostu przestaje się u tego lekarza leczyć. Można tak?
Wspominała mi coś o jakimś ośrodku, że najwyżej pójdzie na kilka tygodni do czasu studiów, bo ciężko jej sobie radzić ze swoimi emocjami itd. Jest wybuchowa i agresywna, ale to już inna sprawa.
Byłabym wdzięczna za szybką odpowiedź, ponieważ nie wiemy jak postąpić i czy można tak po prostu zrezygnować z leczenia u danego lekarza, mimo, że ma on wszystkie papiery pacjentki i nie wywiązała się ona z umowy, która była określona przy wyjściu ze szpitala (dot. dalszego tycia).
Z góry dziękuję!
 
 
ona_oNa 

Dołączyła: 14 Sie 2011
Posty: 2
Skąd: Szczecin
Wysłany: 15 Sierpień 2011, 15:27   

Bardzo proszę o pomoc.
 
 
Łukasz Obrał 
Administrator
www.prawo-porady.pl


Dołączył: 13 Wrz 2010
Posty: 174
Skąd: Kraków
Wysłany: 24 Sierpień 2011, 06:55   Ubezwłasnowolnienie, przymusowe leczenie psychiatryczne

Myślę, że osobie o której mowa w poście ubezwłasnowolnienie nie grozi. Ubezwłasnowolnienie orzeka się bowiem wówczas jeżeli osoba nie jest w stanie pokierować swoim postępowaniem lub wymaga pomocy w prowadzeniu swoich spraw.
Osoba ma problemy psychiczne, ale jak wynika z postu nie jest w stanie, który uniemożliwia jej pokierowanie swoimi sprawami - chodzi głównie o zarząd swoim majątkiem i interesami.
To, że osoba nie wywiązała się z umowy zawartej z lekarzem nie jest podstawą do ubezwłasnowolnienia/

W sprawie istnieje możliwość przymusowego leczenia psychiatrycznego, o którym orzeka sąd. Z tym, że niewywiązanie się z umowy zawartej z lekarzem również samo w sobie nie jest podstawą do złożenia wniosku o przymusowe leczenie psychiatryczne
Okoliczności, które mogą stanowić podstawę przymusowego leczenia psychiatrycznego wskazane są w ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz.U. z 1994 r. Nr 111 poz. 535).
Podam kilka ważnych przepisów.

Art. 21 ust. 1 ustawy wskazuje, iż osoba, której zachowanie wskazuje na to, że z powodu zaburzeń psychicznych może zagrażać bezpośrednio własnemu życiu albo życiu lub zdrowiu innych osób, bądź nie jest zdolna do zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych, może być poddana badaniu psychiatrycznemu również bez jej zgody, a osoba małoletnia lub ubezwłasnowolniona całkowicie - także bez zgody jej przedstawiciela ustawowego. W tym przypadku art. 18 ma zastosowanie.
Zgodnie z ust. 2 art. 21 ustawy, konieczność przeprowadzenia badania, o którym mowa w ust. 1, stwierdza lekarz psychiatra, a w razie niemożności uzyskania pomocy lekarza psychiatry - inny lekarz. Przed przystąpieniem do badania uprzedza się osobę badaną lub jej przedstawiciela ustawowego o przyczynach przeprowadzenia badania bez jej zgody.

Osoba chora psychicznie może być przyjęta do szpitala psychiatrycznego bez zgody wymaganej w art. 22 tylko wtedy, jeżeli jej dotychczasowe zachowanie wskazuje na to, że z powodu tej choroby zagraża bezpośrednio własnemu życiu albo życiu lub zdrowiu innych osób (art. 23 ust. 1).
Art. 23 ust. 2 wskazuje, iż o przyjęciu do szpitala osoby, o której mowa w ust. 1, postanawia lekarz wyznaczony do tej czynności po osobistym jej zbadaniu i zasięgnięciu w miarę możliwości opinii drugiego lekarza psychiatry albo psychologa.

Stosownie do art. 24 ust. 1 ustawy, osoba, której dotychczasowe zachowanie wskazuje na to, że z powodu zaburzeń psychicznych zagraża bezpośrednio swojemu życiu albo życiu lub zdrowiu innych osób, a zachodzą wątpliwości, czy jest ona chora psychicznie, może być przyjęta bez zgody wymaganej w art. 22 do szpitala w celu wyjaśnienia tych wątpliwości.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 do szpitala psychiatrycznego może być również przyjęta, bez zgody wymaganej w art. 22, osoba chora psychicznie:
1) której dotychczasowe zachowanie wskazuje na to, że nieprzyjęcie do szpitala spowoduje znaczne pogorszenie stanu jej zdrowia psychicznego,
bądź
2) która jest niezdolna do samodzielnego zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych, a uzasadnione jest przewidywanie, że leczenie w szpitalu psychiatrycznym przyniesie poprawę jej stanu zdrowia.
O potrzebie przyjęcia do szpitala psychiatrycznego osoby, o której mowa w ust. 1, bez jej zgody, orzeka sąd opiekuńczy miejsca zamieszkania tej osoby - na wniosek jej małżonka, krewnych w linii prostej, rodzeństwa, jej przedstawiciela ustawowego lub osoby sprawującej nad nią faktyczną opiekę (art. 23 ust. 2)
W stosunku do osoby objętej oparciem społecznym, o którym mowa w art. 8,
wniosek może zgłosić również organ do spraw pomocy społecznej(art. 23 ust. 3).

Jeżeli osoba zmieni lekarza - jest to jej wybór - i będzie nadal kontynuowała leczenie to nie ma podstaw do przymusowego leczenia. Natomiast jeżeli osoba zrezygnuje z leczenia w ogóle, a jej stan zdrowia psychicznego będzie powodował, że zagraża bezpośrednio swojemu życiu albo życiu lub zdrowiu innych osób lub też w sytuacji, w której dotychczasowe zachowanie wskazuje na to, że nieprzyjęcie do szpitala spowoduje znaczne pogorszenie stanu jej zdrowia psychicznego, to leczenie przymusowe może być uzasadnione.
 
 
 
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Nie możesz ściągać załączników na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Statystyki wizyt z innych stron
Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group
Support forum by phpBB3 Assistant
poradnictwo reklama